mixtio
mīxtio, ōnis, f. (misceo), I) das Vermischen, die Vermischung, Vitr. 1, 4, 7: Plur., Vitr. 1, 4. § 6 u. 11. – II) meton., das Vermischte, die Mischung, Pallad. 1, 34, 5 u. 12, 7, 1: m. myrrhae, Vulg. Ioann. 19, 39.
primum enim oportet elementa complexionaliter misceri, ut ex eorum ~one proportionali vite possit innasci principium
mater et filius uno judicio, / uni subjaceant mortis supplicio, / et matri filium conjungat mixtio / cruoris mutui matremque filio
differt confusio a ~one, nam ‥ species mixte in eadem remanent substantia, confuse vero in aliam materiam transferuntur
indictatur de retonsione monete et de ~one alterius metalli quam argenti cum argento
tactus enim est communior quam ~o
pro ‥ falsa metallorum ~one ‥ condemnari
mistio humoris cum re sicca
propter ~onem et societatem quam quotidie habent cum Germanis
in prima ~one lancearum tam feroci impetu grassati sunt nostros quod eos fere ad longitudinem lancea retrocedere compulerunt
nullus prepositus ‥ liberet ‥ denarios ‥ propter pericula ‥ recipienti et propter ~ones receptionum
in ~one cumwok’ vij ringas
patet responsio ad primam ~onem
mixtĭō, ōnis, f. (misceo), mélange, mixture : Pall. 1, 34, 5 || mélange = contexture [dʼun corps] : Vitr. Arch. 1, 4, 7.
- 1. het (ver)mengen;
- 2. mengsel.