monometer
mŏnŏmĕter, tra, trum, adj., = μονόμετρος,
- consisting of one metre, monometer, Prisc. Metr. Ter. p. 1320 P.
monometer, tra, trum (μονόμετρος), aus einem Maße bestehend (Ggstz. dimeter, tetrameter u.a.), versus, Prisc. de metr. Ter. § 2. p. 418, 14 K. – subst., monometrum antispasticum, Mar. Victorin. art. gramm. 2, 7, 17. p. 88, 23 K.
~rum, dimetrum, vel trimetrum versum in iambicis, trochaicis, anapesticis metris per pedes duplices computari, in ceteris per simplices
~on, versus unius pedis
mŏnŏmĕtĕr, tra, trum (μονόμετρος), qui nʼa quʼun pied, monomètre [métr.] : Mar. Vict. Ars Gramm. 2, 7, p. 88, 23.