αὐλείοισιν
αὔλειος, of or belonging to the courtyard (αὐλή)
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| Nominative | αὔλειος | |
| Genitive | αὐλείου | αὐλείας |
| Dative | αὐλείῳ | |
| Accusative | αὐλαίαν, αὐλείαν, αὔλειον | |
| Vocative |
| Feminine | |
|---|---|
| Nominative | |
| Genitive | αὐλείων |
| Dative | αὐλείαις, αὐλεΐαις, αὐλείῃσι, αὐλείοις, αὐλείοισι, αὐλείοισιν |
| Accusative | |
| Vocative |