διαγνώσεσιν
διάγνωσις, a distinguishing, discernment
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | διάγνωσις | ||
| Genitive | |||
| Dative | |||
| Accusative | διάγνωσιν | ||
| Vocative |
διάγνωσις, a distinguishing, discernment
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | διάγνωσις | ||
| Genitive | |||
| Dative | |||
| Accusative | διάγνωσιν | ||
| Vocative |