κορυφαῖον
κορυφαῖον, the upper rim of a hunting-net
κορυφαῖος, the head man, chief man, leader; (adj) chief, principal
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | κορυφαῖα | ||
| Genitive | |||
| Dative | |||
| Accusative | |||
| Vocative |
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | κορυφαῖος | ||
| Genitive | |||
| Dative | |||
| Accusative | κορυφαῖον | κορυφαίους | |
| Vocative |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | κορυφαιότατοι |
| Genitive | |
| Dative | |
| Accusative | κορυφαιοτάτους |
| Vocative |
κορυφαῖον
No examples found for κορυφαῖον.
κορυφαῖος
No examples found for κορυφαῖος.