στοχαστικός
στοχαστικός, skilful in aiming at, able to hit; using guesswork, probability
Parsed as:
masculine nominative singular (Luc22) of στοχαστικός
| Feminine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | στοχαστικὴ | στοχαστικόν |
| Genitive | – | – |
| Dative | – | – |
| Accusative | – | – |
| Vocative | – | – |