σφαγεῦσιν
σφαγεύς, a slayer, butcher
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | σφαγεὺς | ||
| Genitive | |||
| Dative | σφαγεῖ | σφαγεῦσι, σφαγεῦσιν | |
| Accusative | σφαγέας, σφαγεῖς | ||
| Vocative |
σφαγεύς, a slayer, butcher
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | σφαγεὺς | ||
| Genitive | |||
| Dative | σφαγεῖ | σφαγεῦσι, σφαγεῦσιν | |
| Accusative | σφαγέας, σφαγεῖς | ||
| Vocative |