ἐπιχάρμασιν
ἐπίχαρμα, an object of malignant joy
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίχαρμα | ||
| Genitive | |||
| Dative | ἐπιχάρμασιν | ||
| Accusative | κἀπίχαρμα | ||
| Vocative |
ἐπίχαρμα, an object of malignant joy
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐπίχαρμα | ||
| Genitive | |||
| Dative | ἐπιχάρμασιν | ||
| Accusative | κἀπίχαρμα | ||
| Vocative |