ἐφετμαῖς
ἐφετμή, a command, behest
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐφετμή, ἐφετμὴ | ἐφετμαὶ | |
| Genitive | ἐφετμῆς | ἐφετμέων | |
| Dative | ἐφετμαῖς, ἐφετμῇς | ||
| Accusative | ἐφετμήν | ἐφετμάς, ἐφετμὰς | |
| Vocative |
ἐφετμή, a command, behest
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ἐφετμή, ἐφετμὴ | ἐφετμαὶ | |
| Genitive | ἐφετμῆς | ἐφετμέων | |
| Dative | ἐφετμαῖς, ἐφετμῇς | ||
| Accusative | ἐφετμήν | ἐφετμάς, ἐφετμὰς | |
| Vocative |