divinitus
divinitus, from heaven, by a god, by divine influence, from a deity, by inspiration
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
✓ adverb of divinitus
-
…diei discutiant, sed naturae species ratioque. Principium cuius hinc nobis exordia sumet, nullam rem e nihilo gigni divinitus umquam. quippe ita formido mortalis continet omnis, quod multa in terris fieri caeloque tuentur, quorum operum causas…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…sit an contra nascentibus insinuetur et simul intereat nobiscum morte dirempta an tenebras Orci visat vastasque lacunas an pecudes alias divinitus insinuet se, Ennius ut noster cecinit, qui primus amoeno detulit ex Helicone perenni fronde coronam, per gentis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…senatum convenimus, rogatus ego sententiam multa dixi de summa re publica, atque ille locus inductus a me est divinitus, ne una plaga accepta patres conscripti conciderent, ne deficerent ; vulnus esse eius modi quod mihi nec dissimulandum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…cum libros Platonis mirabiliter scriptos legit, in quibus omnibus fere Socrates exprimitur, non, quamquam illa scripta sunt divinitus, tamen maius quiddam de illo, de quo scripta sunt, suspicatur ; quod item nos postulamus non a…
Cicero, de Oratore
-
…frumenti hornotini exaraverunt glebam commosset in agro decumano Siciliae nemo, si Metellus hanc epistulam non misisset. quid Metello divinitus hoc venit in mentem an ab Siculis, qui Romam frequentissimi convenerant, negotiatoribusque Siciliae doctus est quorum quanti conventus…
Cicero, in Verrem