promerentem
promereo, to deserve, be deserving of, merit
Morpho's Latin capability is still in its infancy, and this version is just a placeholder. Many of the entries in the wordwheel may not have parse information or link to a incorrect or nonexistent lemma in Logeion. If you would like a second opinion on our parse, we recommend Whitaker's Words.
Parsed as:
present active participle feminine accusative singular
present active participle masculine accusative singular of
promereo
-
…; nam privata dolore omni, privata periclis, ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri, nec bene promeritis capitur nec tangitur ira. Quod superest, vacuas auris animumque sagacem semotum a curis adhibe veram ad rationem ,…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…nisi aliqua necessitudine competitorum alicui tuorum sit adiunctus, a quo non facile si contenderis impetrare possis ut suo beneficio promereatur se ut ames et sibi ut debeas, modo ut intellegat te magni aestimare ex animo agere, bene se…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…si non dixit, cur dedit si dixit, eodem se conscientiae scelere devinxit. tune aurum ex armario tuo promere ausa es, tune venerem illam tuam spoliare ornamentis, spoliatricem ceterorum, cum scires quantum ad facinus aurum hoc…
Cicero, pro Caelio
-
…eo plures ad benigne faciendum adiutores habebunt, dein consuetudine beneficentiae paratiores erunt et tamquam exercitatiores ad bene de multis promerendum. Praeclare in epistula quadam Alexandrum filium Philippus accusat, quod largitione benivolentiam Macedonum consectetur Quae te, malum inquit…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…quae tanta dicendi copia, quod tam divinum atque incredibile genus orationis, quo quisquam possit vestra in nos universa promerita non dicam complecti orando, sed percensere numerando qui mihi fratrem optatissimum, me fratri amantissimo, liberis nostris parentes…
Cicero, post Reditum in Senatu