διαλύσων
διάλυσος, releaser
διαλύω, to loose one from another, to part asunder, undo
No checked forms of διάλυσος in the morphology database.
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Primary Indicative | – – διαλύει – – διαλύουσι |
– – διαλύεται διαλυόμεθα – διαλύονται |
διαλύσω διαλύσεις διαλύσει διαλύσομεν – διαλύσουσι |
– | – – – – – διαλυθήσονται |
– | – | |||
| Secondary Indicative | – – διέλυε – – διέλυον |
– | – – διέλυσε, διέλυσεν, διέλυσέ – – διέλυσαν |
– | – – διελύθη διελύθημεν – διελύθησαν |
– | – – – – διελέλυσθε διελέλυντο |
|||
| Subjunctive | – – διαλύῃ – – – |
– | – διαλύσῃς διαλύσῃ – – – |
– – – διαλυσώμεθα – – |
– | – | ||||
| Optative | – | – | – | – | – | – | – | – | – | |
| Imperative | – | – | διάλυσον – – – |
– | – | – | ||||
| Present | Future | Aorist | Perfect | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Active | Middle-Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle | Passive | Active | Middle-Passive | |
| Infinitive | διαλύειν | διαλύεσθαι | διαλύσειν | διαλύσεσθαι | – | διαλῦσαι | διαλύσασθαι | διαλυθῆναι | – | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | διαλύων |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | διαλύοντας |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | διαλύσων |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | διαλύσας |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | διαλύσαντες |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | – |
| Dative | διαλυσαμένοις |
| Accusative | διαλυσαμένους |
| Vocative | – |
| Feminine | Neuter | |
|---|---|---|
| Nominative | διαλυθεῖσʼ | – |
| Genitive | διαλυθείσης | διαλυθέντος |
| Dative | – | – |
| Accusative | διαλυθεῖσαν | – |
| Vocative | – | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | διαλυθέντες |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | – |
| Vocative | – |
| Masculine | |
|---|---|
| Nominative | – |
| Genitive | – |
| Dative | – |
| Accusative | διαλελυμένον |
| Vocative | – |
διάλυσος
No examples found for διάλυσος.
διαλύω
-
…καὶ ἐκέλευε πρὸς σφᾶς προσιέναι ὡς πλείστους συλλεγομένους, λέγοντας ὅτι οὐδὲν δέονται τοῖς ἐν τῷ Πειραιεῖ πολεμεῖν, ἀλλὰ διαλυθέντες κοινῇ ἀμφότεροι Λακεδαιμονίοις φίλοι εἶναι. ἡδέως δὲ ταῦτα καὶ Ναυκλείδας ἔφορος ὢν συνήκουεν · ὥσπερ γὰρ νομίζεται σὺν βασιλεῖ…
Xenophon, Hellenica
-
…ἐὰν δὲ χρόνιος ἡ ἀπουσία γίνηται, καὶ τῆς φιλίας δοκεῖ λήθην ποιεῖν · ὅθεν εἴρηται πολλὰς δὴ φιλίας ἀπροσηγορία διέλυσεν. οὐ φαίνονται δʼ οὔθʼ οἱ πρεσβῦται οὔθʼ οἱ στρυφνοὶ φιλικοὶ εἶναι · βραχὺ γὰρ ἐν αὐτοῖς τὸ τῆς ἡδονῆς…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…ἐν δεσμοῖσι πανδήμου στέγης, φροῦδαί γʼ ἐκεῖναι λελυμέναι πρὸς ὀργάδας σκιρτῶσι Βρόμιον ἀνακαλούμεναι θεόν · αὐτόματα δʼ αὐταῖς δεσμὰ διελύθη ποδῶν κλῇδές τʼ ἀνῆκαν θύρετρʼ ἄνευ θνητῆς χερός. πολλῶν δʼ ὅδʼ ἁνὴρ θαυμάτων ἥκει πλέως ἐς τάσδε Θήβας .…
Euripides, Bacchae
-
…φίλους παρόντας μόνον τιμῶσιν, οἱ δὲ καὶ μακρὰν ἀπόντας ἀγαπῶσι · καὶ τὰς μὲν τῶν φαύλων συνηθείας ὀλίγος χρόνος διέλυσε, τὰς δὲ τῶν σπουδαίων φιλίας οὐδʼ ἂν ὁ πᾶς αἰὼν ἐξαλείψειεν. ἡγούμενος οὖν πρέπειν τοὺς δόξης ὀρεγομένους καὶ…
Isocrates, Speeches
-
…δὲ Ὠρωπὸν τὴν γῆν τὴν Γραϊκὴν καλουμένην, ἣν νέμονται Ὠρώπιοι Ἀθηναίων ὑπήκοοι, ἐδῄωσαν. ἀφικόμενοι δὲ ἐς Πελοπόννησον διελύθησαν κατὰ πόλεις ἕκαστοι. ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν οἱ Ἀθηναῖοι φυλακὰς κατεστήσαντο κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν, ὥσπερ δὴ ἔμελλον…
Thucydides, The Peloponnesian War