εὑρετὴς
εὑρετής, an inventor, discoverer
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὑρετής, εὑρετὴς | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | εὑρετὴν | – | – |
| Vocative | – | – | – |
εὑρετής, an inventor, discoverer
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | εὑρετής, εὑρετὴς | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | εὑρετὴν | – | – |
| Vocative | – | – | – |