θραῦσμα
θραῦσμα, that which is broken, a fragment, wreck, piece
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | θραύσματος | – | – |
| Dative | θραύσματι | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
θραῦσμα, that which is broken, a fragment, wreck, piece
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | θραύσματος | – | – |
| Dative | θραύσματι | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |