κτήματος
κτῆμα, κτῆμα, τό, possession (noun)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | κτῆμα, κτῆμά | – | κτήμαθʼ, κτήματʼ, κτήματα |
| Genitive | κτήματος | – | κτημάτων |
| Dative | κτήματι | – | κτήμασʼ, κτήμασι, κτήμασιν |
| Accusative | κτῆμʼ, κτῆμα | – | κτήμαθʼ, κτήματʼ, κτήματα, κτήματά |
| Vocative | κτῆμα | – | – |
-
…ἐμοὶ πείθεσθʼ, οὐ Μέντορι ποιμένι λαῶν, ὑμετέρους παῖδας καταπαυέμεν ἀφροσυνάων, οἳ μέγα ἔργον ἔρεξαν ἀτασθαλίῃσι κακῇσι, κτήματα κείροντες καὶ ἀτιμάζοντες ἄκοιτιν ἀνδρὸς ἀριστῆος · τὸν δʼ οὐκέτι φάντο νέεσθαι. καὶ νῦν ὧδε γένοιτο. πίθεσθέ μοι…
Homer, Odyssey
-
…κάκʼ ἀνθρώποισιν ἐώργει · ὅς μʼ ἄγε παρπεπιθὼν ᾗσι φρεσίν, ὄφρʼ ἱκόμεσθα Φοινίκην, ὅθι τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματʼ ἔκειτο. ἔνθα παρʼ αὐτῷ μεῖνα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν. ἀλλʼ ὅτε δὴ μῆνές τε καὶ ἡμέραι ἐξετελεῦντο ἄψ περιτελλομένου…
Homer, Odyssey
-
…μένει κτέανα δʼ ἐπιγόνοις, διʼ ὧν αἰνομόροις, διʼ ὧν νεῖκος ἔβα καὶ θανάτου τέλος. ἐμοιράσαντο δʼ ὀξυκάρδιοι κτήμαθʼ, ὥστʼ ἴσον λαχεῖν. διαλλακτῆρι δʼ οὐκ ἀμεμφεία φίλοις, οὐδʼ ἐπίχαρις Ἄρης. σιδαρόπλακτοι μὲν ὧδʼ ἔχουσιν ,…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…ἕσσεν. ἔνθʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ πυθόμην · κεῖνος γὰρ ἔφασκε ξεινίσαι ἠδὲ φιλῆσαι ἰόντʼ ἐς πατρίδα γαῖαν, καί μοι κτήματʼ ἔδειξεν ὅσα ξυναγείρατʼ Ὀδυσσεύς, χαλκόν τε χρυσόν τε πολύκμητόν τε σίδηρον. καί νύ ἐς δεκάτην γενεὴν ἕτερόν γʼ…
Homer, Odyssey
-
…δὲ τοῖς παθήμασιν ἐλυποῦντο, ὁ μὲν δῆμος ὅτι ἀπʼ ἐλασσόνων ὁρμώμενος ἐστέρητο καὶ τούτων, οἱ δὲ δυνατοὶ καλὰ κτήματα κατὰ τὴν χώραν οἰκοδομίαις τε καὶ πολυτελέσι κατασκευαῖς ἀπολωλεκότες, τὸ δὲ μέγιστον, πόλεμον ἀντʼ εἰρήνης ἔχοντες. οὐ…
Thucydides, The Peloponnesian War