μοχλευτὰ
μοχλευτής, one who heaves by a lever
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | μοχλευτήν | – | – |
| Vocative | μοχλευτὰ | – | – |
μοχλευτής, one who heaves by a lever
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | – | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | μοχλευτήν | – | – |
| Vocative | μοχλευτὰ | – | – |