πειρατῇ
πειρατής, a pirate
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | πειρατὴς | – | πειραταί, πειραταὶ |
| Genitive | – | – | πειρατῶν |
| Dative | πειρατῇ | – | πειραταῖς |
| Accusative | – | – | πειρατὰς |
| Vocative | – | – | – |
πειρατής, a pirate
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | πειρατὴς | – | πειραταί, πειραταὶ |
| Genitive | – | – | πειρατῶν |
| Dative | πειρατῇ | – | πειραταῖς |
| Accusative | – | – | πειρατὰς |
| Vocative | – | – | – |