πλήγμασιν
πλῆγμα, a blow; a stroke (syn. πληγή)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | πλῆγμʼ | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | πλήγμασιν |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
πλῆγμα, a blow; a stroke (syn. πληγή)
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | πλῆγμʼ | – | – |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | πλήγμασιν |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |