συνάρχους
σύναρχος, a partner in office, colleague
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | σύναρχος | – | – |
| Genitive | συνάρχου | – | συνάρχων |
| Dative | συνάρχῳ | – | – |
| Accusative | σύναρχον | – | – |
| Vocative | – | – | – |
σύναρχος, a partner in office, colleague
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | σύναρχος | – | – |
| Genitive | συνάρχου | – | συνάρχων |
| Dative | συνάρχῳ | – | – |
| Accusative | σύναρχον | – | – |
| Vocative | – | – | – |