ὁμιλητὴς
ὁμιλητής, a disciple, scholar
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁμιλητὴς | ὁμιλητὰ | ὁμιληταὶ |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |
ὁμιλητής, a disciple, scholar
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁμιλητὴς | ὁμιλητὰ | ὁμιληταὶ |
| Genitive | – | – | – |
| Dative | – | – | – |
| Accusative | – | – | – |
| Vocative | – | – | – |