mortaliter
mortālĭter, adv., v. mortalis fin.
mortāliter, Adv. (mortalis), sterblich, Augustin. enchir. 64.
letaliter adv., i. ~iter
nec deinceps erat aliquis in castello qui ab armis exiret, quin protinus ~iter lederetur
quinquies ~iter confossus nec interiit
dico ministros altaris sic conficientes ‥ ~iter peccare
licet ille juste occidatur, iste tamen peccat ~iter propter intentionem corruptam
quid ei dedisti? certe animam tuam, quando ~iter peccasti
quamvis ~issime peccaret
mortālĭtĕr, dans la condition mortelle : Aug. Ench. 64.
Quosdam interfecit, et quosdam Mortaliter vulneravit.