About
Menu

munitorius

munitorius [LLgl.] 1 (as sb m.) one who is responsible for provision. c1270 tractatorem servisii, hostiarium de celario et duorum servientium in firmaria, ~ium conventus, scutularium prioris (Reg. Pont.) Reg. Wint. 655. 2 (as sb n.) girdle, belt. ~ia, praecinctoria GlC M 321; ~ia, succinctoria, perizomata Osb. Glouc. Deriv. 367.

Saved

Recent