non
non, not, by no means, not at all
Frieze-Dennison Vergil
nōn: (adv.), not, freq.; sometimes for nē in prohibitions, 12.78.
nōn (old collat. forms noenum and noenu, cf. Lachm. ad Lucr. tom. 2, p. 149 sq.: noenum pro non Lucilius lib. XXX.: sed tamen hoc dicas, quid est, si noenu molestum'st. Varro Epistola ad Fusium: si hodie noenum venis, cras quidem, etc., Non. 143, 33 sq.: noenum rumores ponebat ante salutem, Enn. ap. Macr. S. 6, 1; Ann. v. 314 Vahl.; so, noenum sperando cupide rem prodere summam, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 229 Müll.; Ann. v. 411 ib.: noenum mecastor, Plaut. Aul. 1, 1, 28 (67): noenu necesse'st, Enn. ap. Cic. Div. 2, 62, 127; Ann. v. 161 Vahl.: noenu potest, Lucr. 3, 199 Lachm. N. cr.: noenu queunt, id. 4, 712), adv. [contr. from neoenum, i. e. nec unum, not one, like ne hilum, not any thing (cf. Engl. not, i. q. naught, Angl.-Sax. naht, contr. from ne-aht); cf. Germ. nein],
- not: hocine agis an non? Ter. And. 186: non erat abundans, non inops tamen, Cic. Brut. 67, 238: non est ita, judices, non est profecto, id. Fl. 22, 53: cum ipsi auxilium ferre, si cupiant, non queant, id. Rep. 1, 5, 9; 1, 2, 2: eam (fugam) si nunc sequor, quonam? Cum illo non, id. Att. 8, 3, 5.—
- β Non before negatives forms a weak affirmative, and before adverbs of emphatic assertion (as prorsus, omnino, etc.) a weak negative: moveo nonnullis suspicionem, velle me navigare: quod tamen fortasse non nollem, si possem ad otium, Cic. Fam. 2, 16, 2; so, non nemo, non nihil, non nullus, v. h. vv: Res has non omnino quidem, sed magnam partem relinquere, Cic. Fam. 9, 15, 3: so, non prorsus, etc.—
- γ After negatives it forms a strong affirmative, and after the adverbs above named a strong negative: nihil non ad rationem dirigebat, Cic. Brut. 37, 140; v. nemo, nihil, nullus: prorsus non arbitror, id. Tusc. 4, 4, 8: omnino non dicere, Quint. 10, 7, 24.—
- δ But the negative force of non is not destroyed by a following ne ... quidem, or nec ... nec: non fugio ne hos quidem mores. Cic. Verr. 2, 3, 90, § 210; Liv. 28, 42, 16: non medius fidius prae lacrimis possum reliqua nec cogitare nec scribere, Cic. Att. 9, 12, 1.—In a very few passages non is added to a negative to strengthen it (cf. Gr. οὐ μή): nolle successum non patribus, non consulibus, Liv. 2, 45, 5; id. 3, 11, 6: nec sursum nec deorsum non cresco, Petr. 58, 5: horam eximere nullam ... non possumus, Cic. Phil. 6, 3, 7; Plaut. Mil. 5, 18 (1411); id. Curc. 4, 4, 23 (579); Plin. Ep. 4, 13, 8.—
- ε Unus non = ne unus quidem: unus enim vir Numantinus non fuit, qui in catenis duceretur, Flor. 2, 18, 17.—
- ζ Per litoten, emphatic, by no means, not at all, the reverse of: non ignobilis tragicus, Quint. 1, 12, 18: non inimici mihi, Curt. 7, 10, 7; esp. with sup.: Cethegus homo non probatissimus, Cic. Par. 5, 3, 40: homo non aptissimus ad jocandum, id. N. D. 2, 17, 47: non minime commoveri, id. Verr. 2, 4, 66, § 125: tu me consiliario fortasse non imperitissimo usus esses, id. Fam. 1, 9, 2.—
- η Non quod, non quo, not that, not as if: non quod sola ornent, sed quod excellant, Cic. Or. 39, 134: me non sane movet res publica; non quo sit mihi quidquam carius: sed, etc., id. Att. 16, 15, 5: non quo sit servulus unus, idem quod familia, verum quia, id. Caecin. 20, 58.—
- θ Non nisi, only: non nisi vicinas tutus arārit aquas, Ov. Tr. 3, 12, 36; v. nisi.—
- ι Non vero, truly not: non vero tam isti quam tu ipse nugator, Cic. Sen. 9, 27.—
- κ Non modo, non solum ... sed or sed etiam, not only ... but also: non modo falsum illud esse, sed hoc verissimum, Cic. Rep. 2, 44, 70; id. Lael. 15, 54; v. modo and solum.—Sometimes sed is omitted: nec solum apud Caecinam: Fabii quoque Valentis, etc., Tac. H. 2, 27.—
- λ Non modo (solum) non ... sed or sed etiam, not only not ... but even: sed ne ... quidem ... but not even: ut non modo a mente non deserar, sed id ipsum doleam, me, etc., Cic. Att. 3, 15, 2: hoc non modo non laudari, sed ne concedi quidem potest, id. Mur. 3, 8: tu id non modo non prohibebas, verum etiam approbabas, id. Att. 16, 7, 3.—When the verb of the second clause is the common predicate of both clauses, the second non is omitted in the first clause: talis vir non modo facere, sed ne cogitare quidem quidquam audebit, Cic. Off. 3, 19, 77: assentatio, quae non modo amico, sed ne libero quidem digna est, id. Lael. 24, 89: advena non modo vicinae sed ne Italicae quidem stirpis, Liv. 1, 40, 2; 3, 24, 4; 6, 20, 2: neque solum inscientiam meam, sed ne rerum quidem, Cic. de Or. 1, 46, 203: quod mihi non modo irasci, sed ne dolere quidem impune licet, id. Att. 11, 24, 1: non mentibus solum consipere, sed ne auribus quidem satis constare poterant, Liv. 5, 42, 3; 4, 3, 11; so with sed vix in the second clause: haec genera virtutum non solum in moribus nostris, sed vix jam in libris reperiuntur, Cic. Cael. 17, 40: non modo ad expeditiones sed vix ad quietas stationes viribus sufficiebant, Liv. 3, 6, 8; very rarely verum ne ... quidem, instead of sed ne ... quidem, Cic. Rep. 3, 30, 42; id. Rosc. Am. 19, 54; cf. Zumpt, Gram. § 724.—
- μ Non ita, non tam, not so very, not particularly: simulacra non ita antiqua, Cic. Verr. 2, 4, 49, § 109: non ita lato interjecto mari, id. Or. 8, 25: non ita diu, id. Brut. 66, 233: quae nunc quidem non tam est in plerisque, id. ib. 15, 58.—So, non fere, scarcely, hardly (v. fere): non fere quisquam, id. Verr. 2, 5, 71, § 182.—
- ν Non si, not even if: injussu tuo imperator, extra ordinem numquam pugnaverim, non si certam victoriam videam, Liv. 7, 10; Sen. Ep. 59, 8; Hor. C. 2, 14, 5; so, followed by idcirco (ideo, eo, propterea, etc.): non si Opimium defendisti, idcirco te isti bonum civem putabunt, Cic. de Or. 2, 40, 170; id. Cael. 9, 21; id. Top. 16, 60; Liv. 3, 45, 8.—
- ξ For nedum, much less: vix mehercule servis hoc eum suis, non vobis probaturum arbitrer, Cic. Agr. 2, 9, 22.—
- ο In an interrogation for nonne: quid haec amentia significat? non vim? non scelus? non latrocinium? Cic. Quint. 26, 82; id. Rosc. Com. 2, 5; id. Verr. 2, 4, 23, § 50.—
- π For ne (poet. and in post-Aug. prose, regarded by Quint. as a solecism): qui tamen dicat pro illo Ne feceris, Non feceris, in idem incidat vitium, quia alterum negandi est, alterum vetandi, Quint. 1, 5, 50: vos quoque non caris aures onerate lapillis ... Munditiis capimur: non sint sine lege capilli, Ov. A. A. 3, 129; id. P. 1, 2, 105: non Teucros agat in Rutulos, Verg. A. 12, 78: non etiam sileas, Hor. S. 2, 5, 91: non sit, qui tollere curat, id. A. P. 460: non ancilla tuum jecur ulceret ulla puerve, id. Ep. 1, 18, 72: non dubitaveris, Sen. Q. N. 1, 3, 3; so, non credideris, Rutil. Lup. 2, 9.—
- ρ With substantives coalescing to form one notion: nec vero, aut quod efficeret aliquid, aut quod efficeretur, posse esse non corpus, Cic. Ac. 1, 11, 40: etiam non orator, Quint. 2, 15, 17; 4, 1, 22: veri non dissimulator amoris, Ov. M. 5, 61: quasi servitute praedii non possessori relicta, Dig. 34, 1, 14 fin.: non dominus, ib. 43, 15, 7.—
- σ As an answer, no: aut etiam aut non respondere, Cic. Ac. 2 (Luc.), 32, 104: exhereditavitne (pater filium)? Non, id. Rosc. Am. 19, 54; id. Verr. 1, 7, 20; id. Ac. 2 (Luc.), 30, 97; id. N. D. 1, 25, 70.—
- τ In questions, non expresses surprise, and doubt of the possibility of denial (v. Madv. Gram. § 451): non sum ego servus Amphitruonis Sosia? Plaut. Am. 1, 1, 247 (399): non tu scis, etc.? id. ib. 2, 2, 71 (703): haec non turpe est dubitare philosophos, quae ne rustici quidem dubitant, Cic. Off. 3, 19, 77; id. Leg. 3, 20, 47: Quid? aviam tuam pater tuus non manifesto necavit, id. Clu. 14, 40.
nōn, Adv. (entst. aus dem altlat. noenum bzw. der elidierten Form *noen), I) nicht, A) im allg., als Negation, die bei Verneinung eines ganzen Satzes vor dem Verbum, bei Verneinung eines einzelnen Begriffes vor diesem ihren Platz hat, non est ita, Cic.: non honesta, non digna, Cic.: poteras has horas non perdere, du konntest sie sparen, Plin. ep.: tanta, non insolentia, sed immanitas, Cic. – Besondere Verbindungen: a) es verschmilzt mit einem Subst. zu einem Begriff, non corpus, ein Nichtkörper, Cic.: non sutor, ein Nichtschuster, Hor.: non orator, ein Nichtredner, Quint.: non homo = nemo, Hor. – b) vor Superl. hat es verstärkende Kraft, non minime, keineswegs wenig, gar sehr, Cic.: homo non beatissimus, gerade nicht in den besten Glücksumständen befindlich, Nep.: non aptissimus, gerade nicht der geschickteste, nicht sonderlich geschickt, Cic. – c) vor anderen Negationen bildet es eine schwache Bejahung, non nihil, etwas, einiges, Cic., nach denselben eine starke, nihil non, alles ohne Ausnahme, alles mögliche (vgl. nihil), Cic. – d) unus... non, nicht ein einziger, quo (versu) aiebat unum versum inveniri non posse meliorem, Sen. contr. 7, 3 (18), 8: unus enim vir Numantinus non fuit, qui in catenis duceretur, Flor. 2, 18, 17. – e) non ita, non tam, nicht sehr, nicht eben, nicht sonderlich, Cic.: so auch non fere, nicht gerade, Cic. – f) non quod, non quo, nicht als wenn, Cic.: non quin, nicht als wenn nicht, Cic. – g) non... nisi, s. nisi. – h) non possum non, ich kann nicht umhin, ich muß, Cic.: so auch non possum quin, Cic. – i) non modo (solum)... sed etiam (od. quoque od. et), nicht nur (bloß, allein)... sondern auch (sondern sogar, sondern selbst), Cic. u.a.: so auch non tantum... sed (etiam), Quint. – non modo (solum) non... sed etiam (sed ne... quidem), nicht nur nicht... sondern selbst (sondern selbst nicht), Cic. u.a.: wenn im zweiten Gliede ne quidem steht, fehlt im ersten häufig das zweite non, zB. mihi non modo irasci, sed ne dolere quidem licet, Cic. – k) non si, auch nicht wenn, Liv. – B) insbes.: 1) in der Frage = nonne, non idem fecit? Cic.: quid? si te rogaro, non respondebis? Cic. Vgl. Benecke Cic. Cat. 3, 22. p. 232. – 2) vor dem Imperat. u. Coniunctiv = ne, zB. non visas, Ter.: non petito, Ov. Vgl. Obbarius in der Zeitschr. für das Gymnasialw. 4, 543 ff. (eine reiche Stellensammlung). – 3) mit Nachdruck jmd. od. etwas ausschließend, geschweige, vix servis, non vobis, Cic. – II) nein, in der Antwort, Cic. u. Quint.: aut etiam aut non respondere, Cic.
idcirco spatium respirandi non habent
diruit, ut populum non fallat cultibus error
si ‥ amor noster de corpore ‥ traheret ‥ non diceret Dominus ‥
timor ‥ non ne mittaris in gehennam sed ne te deserat praesentia Domini
nun fanthasma, sed in sumnis sibi Christus exstitat
clericus coronatoris ibi venit et coronator non
ita ut non Britannia, sed Romania censeretur
non legitime sed ritu tyrannico
non solum artes grammaticas ‥ quin immo allegoricae potiora ‥ disputationis bipertita bis oracula
non tamen monstrum sed homo monstruosa magnitud[in ]e fuit
non in solo olfactu, verum etiam in gustu
[bitumen ] non potest dividi ullatenus nisi sanguine menstruali
nam ejusmodi compositio nonnisi in dactilicum metrum cadit
modo non habent nisi xlvij libras(
non habet ibi aliam rectitudinem nisi quod ‥(
deadvocavit quod ipsa ‥ non tenuit(v.
Jhesu, te canens gaudeo, / nam, tuo tactus oleo, / non gaudere non poterit
ut nullus homo ‥ non praesumat
nullus ‥ non faciat apprenticium sibi(v.
non se putent adulteri tenebris noctis aut parietum obtegi ‥ quia tenebrae non obscurabuntur a Domino
non exeatis post luxurias carnis
non trices, non tardes
non occupes te in hiis
predicti ballivi venerunt in curia per le non omittas propter libertatem predicte ville de Kyngeston’ super Hull’
non se extollat humana praseumptio, plenitudinem virtutum sola Dei sapientia possidet
dixit mihi “scis quae sint [v. l. sunt ] ista omnia quae vidisti? ” respondi ego “non”
“et nosti quare Gamalihel fecit illud? ” “non”
petit ab attornato ‥ si aliquid velit dicere ‥ attornatus dicit quod non
cadit assisa mortis propter non-tenuram
de hiis qui a non-domino manumissi sunt
adimplet ergo et non solvit semen qui dicto modo perducit semen ad non-esse, quia hoc est verum esse seminis sic transire ad non-esse
ergo omne non-animal est non-homo
si in vacuo moveretur, non fieret in tempore sed in non-tempore, quod est instans
dicitur infinitum non per privationem terminorum quantitatis, sed per negationem corruptionis et non-esse
neque enim possibile est ex non-substantiis substantiam componi
recesserunt quieti per non-sectam ‥ Willelmi
non potest accipere non-esse per corrupcionem
per assistenciam vel non-assistenciam alicujus alterius actus
si non tota quantitas precedens corrumpitur sed aliqua pars manet, tunc aut advenit aliqua pars quantitatis de novo, aut non. si sic, quero de subjecto ejus immediatio, quia non recipitur in non-aere, certum est
existencia ergo creature non facit ad Dei delectacionem augendam; cum posita creature non-% existencia, tantum volendo negacionem oppositam, eternaliter delectaretur
in terra arabili et non arabili
sed [veritas ] non-eterna alia est mansiva et stabilis
modus essendi quantitativus vel non-quantitativus
non potest habere de Deo cognicionem aliquam que sit cognicio absoluta non-connotativa, affirmativa non-negativa, simplex non-composita, propria non-communis
‘non-album’ significat multa affirmative que non significat ‘album’
non enim unit se Deus non-amanti, neque amanti ante unionem unitur postea, sed simul fit utrumque
illam enim mutacionem que est ex omnino non-ente in ens, non potest alia mutacio precedere, ‥
medium esset inter aliquid et nihil, juxta Platonem, vel inter ens et absolutum non-ens, juxta Aristotelem
generatio quandoque nomen est motus a non-subjecto in subjectum
de non-facto in factum
loquor de illo per quod aliquid non-distans a loco est presens loco
aliqua duo sunt presencia indistancia localiter
substancia ligni est non-mota localiter
circa hostiam non-consecratam
non tamen penitus idem significant nisi ista contradictoria ‘ens’ et ‘non-ens’; que penitus idem significant, quia quidquid significat ‘ens’ affirmative significat ‘non-ens’ negative, et nihil aliud significat affirmative
per solum motum localem sine omni respectu medio potest de non-sedente fieri sedens ‥
idcirco ‘non-aliquid’ vox nullam rem aut quod sit aliquid significat
cum hoc non sit aliquid sed pocius non-aliquid
est in re commune quod non est de se hoc, et per consequens de se ei non repugnat non-hoc
omnes isti calumniaverunt de non-jurare
aliquid autem est imperfectum secundum perfeccionem non-simpliciter, que de racione sui includit limitacionem, et ideo necessario habet imperfeccionem annexam, ut ‘hic homo’, ‘hic asinus’
propter quod non potest corpus suum non-organice movere, sicut potest angelus
hi non parvo ‥ tempore ‥ et in quadam ac si angusta timoris porticu luctabuntur
intellegimus nos non numquam saluti nostrae contraria postulare
unum a majoribus accepi quo non mediocriter juditium offendebat hominum
milites de comitatu non malecredunt A. fratrem A. ‥ quod ipse non consensit predicto maleficio
ego Eþelred rex Occidentialum Saxonum non et [l. necnon et ] Cantƿariorum
nōn, (1) adv. de nég. (nœnum), ne... pas, ne... point, non : ¶ 1 [dans une prop. négative se place tj. avant le verbe] : hoc verum esse non potest, cela ne peut pas être vrai ¶ 2 [exceptions] : a) [quand elle porte sur un mot partic.] : non curia vires meas desiderat Cic. CM 32, ce nʼest pas la curie qui déplore une disparition de mes forces ; qui mihi non id videbantur accusare quod esset accusandum Cic. CM 7, à mon avis ce quʼils incriminaient, ce nʼétait pas ce quʼil fallait incriminer ; de bono oratore aut non bono Cic. Br. 185, au sujet du bon ou du mauvais orateur ; nulla vis umquam est suscepta inter cives non contra rem publicam Cic. Mil. 13, il nʼy a jamais eu un acte de violence entrepris entre citoyens qui ne soit allé contre lʼordre public ; homo non probatissimus Cic. Par. 40, homme fort peu considéré ; homo non aptissimus ad jocandum Cic. Nat. 2, 46, homme qui nʼest guère apte à plaisanter ; doli non doli sunt nisi..., Pl. Capt. 221, [= δόλος ἄδολος] la ruse est sans ruse à moins que... || [distinguer : id fieri non potest, cela ne peut arriver, il est impossible que cela se produise, de id non fieri potest, cela peut ne pas arriver, il est possible que cela ne se produise pas] ; b) [portant sur lʼensemble de la proposition] il nʼest pas vrai que, loin que : non enim mea gratia familiaritatibus continetur Cic. Mil. 21, car il nʼest pas vrai que mon crédit se limite à mes relations intimes ; res spectatur, non verba penduntur Cic. Or. 51, on sʼattache aux idées, loin de peser les mots ; verum invenire volumus, non tamquam adversarium aliquem convincere Cic. Fin. 1, 13, trouver la vérité, voilà ce que nous voulons et non pas confondre en quelque sorte un adversaire ; si nos non interpretum fungimur munere, sed tuemur... Cic. Fin. 1, 6, si pour mon compte, au lieu de jouer le rôle de traducteur, je conserve... ; non et natus est quis oriente Canicula et is in mari morietur Cic. Fato 15, il nʼest pas exact à la fois et que qqn est né au lever de la Canicule et quʼil mourra dans la mer ; non, si Opimium defendisti, idcirco te isti bonum civem putabunt Cic. de Or. 2, 170, ce nʼest pas une raison, si tu as défendu Opimius, pour que ces gens-là te croient un bon citoyen (si tu as défendu..., il ne sʼensuit pas quʼils te croiront...), cf. Cic. Cæl. 21 ; Top. 60 ; Liv. 3, 45, 8 ; [dans des interrog.] quid est cur non orator... eloquentissime dicat Cic. de Or. 1, 69, quelle raison sʼoppose à ce que lʼorateur parle très éloquemment... ; c) non ita, non tam, non pas tellement, pas précisément : Cic. Verr. 2, 4, 109 ; Or. 25 ; Br. 58 ; non tam... quam Cic. CM 27, moins... que ; non fere quisquam Cic. Verr. 2, 5, 182, à peu près personne ; non modo, non solum, non tantum, non seulement, v. ces mots ; non quod, non quo avec subj., non pas que, v. ces mots ; non nemo, non numquam, non nihil, qqs-uns, qqf., qq. peu, mais nemo non, numquam non, nihil non, tout le monde, toujours, tout (v. ces mots) ; d) ut non, sans que, v. ut conj. § 5 e) ¶ 3 [anal. à non dico ] : non profectus est, sed profugit Cic. Phil. 5, 24, il partit, non, il sʼenfuit ¶ 4 [dans les interrog. au lieu de nonne, lʼinterrogation étant dans le ton] : non semper otio studui ? Cic. Phil. 8, 11, nʼai-je pas toujours cherché le repos ? cf. Cic. Verr. 2, 5, 179, etc. ¶ 5 [au lieu de ne chez les poètes et à lʼép. impériale, dans les défenses] ¶ 6 qqf. se traduit par « non » dans les réponses : exheredavitne ? non Cic. Amer. 54, a-t-il déshérité ? non, cf. Cic. Verr. 2, pr. 20 ; aut etiam aut non respondere Cic. Ac. 2, 104, répondre oui ou non.
- 1. niet; ➤ non invitus heel graag; non male erg goed; non sine = cum; non parum = satis; non nolle graag willen; non ignorare heel goed weten; — bijzondere verbindingen: (a) met het volgende woord tot één begrip versmeltend: non dominus niet-eigenaar; non sutor niet-schoenmaker; non honesta iets oneervols, slechts; (b) bij superl. = niet erg: homo non beatissimus niet echt erg rijk; non aptissimum niet helemaal passend; (c) non nemo sommigen; nemo . . . non iedereen; non nihil iets; nihil . . . non alles; non nullus tamelijk veel, plur. sommige; non numquam soms; numquam . . . non altijd; non nusquam op sommige plaatsen; nusquam . . . non overal; (d) non . . . nisi en nisi . . . non slechts, alleen; (e) non possum non (m. inf.) ik kan er niet onderuit, ik moet wel [vos vituperare]; (f) ut non (zo)dat niet (in consecutieve bijzinnen); (g) ne non (= ut) dat niet (bij verba v. vrezen); (h) non modo of non solum . . . sed (etiam) niet alleen . . . maar ook;
- 2. (in verwonderde of verontwaardigde vragen) een bevestigend antwoord verwachtend (soms of dan) niet?; ➤ non taces? hou je mond!;
- 3. (poët.) (in verboden, met nadruk; vgl. ne²) (vooral of zeker) niet; ➤ non petito; non scribas; a legibus non recedamus;
- 4. (als antwoord) nee; ➤ aut etiam aut non respondere ja of nee antwoorden; non ita nee.
non . adv.
不。弗。未曾。未嘗。— potui non dare 不得不給。— unus 不惟一。有幾人。— est 不是。非。Unus — fuit 無一人。
Suggest a Translation
See an image
不。弗。未曾。未嘗。— potui non dare 不得不給。— unus 不惟一。有幾人。— est 不是。非。Unus — fuit 無一人。
Suggest a Translation
See an image
nōn (1) adv.
- for old noenum, ne+oenum (unum), not, by no means, not at all: hocine agis an non?T.: non erat abundans, non inops tamen: non est ita, iudices, non est profecto.—Before a negative, forming a weak affirmative: quod tamen fortasse non nollem, si, etc., might not object to.— After a negative, forming a strong affirmative: nihil non ad rationem dirigebat, everything.— Followed by ne . . . quidem, or nec . . . nec, continuing the negation: non fugio ne hos quidem mores: non possum reliqua nec cogitare nec scribere.—After a negative, repeating the negation with emphasis: ut nemo, non linguā, non manu, promptior haberetur, L.—Reversing a quality or thought, by no means, not at all, the reverse of, far from: non inimici mihi, Cu.: homo non aptissimus ad iocandum: non digna ferens (i. e. indigna), V.: non Invitus, gladly, H.: veri non dissimulator amoris, O.—With quod or quo, not that, not as if: non quod sola ornent, sed quod excellant: non quo sit servulus unus, idem quod familia, verum quia, etc.—With nisi, only: Non nisi vicinas tutus ararit aquas, O.—With vero, truly not: non vero tam isti quam tu ipse, nugator.—With modo or solum, followed by sed or verum, not only . . . but also: ut non modo a mente non deserar, sed id ipsum doleam, me, etc., not only . . . not, but, etc.: tu id non modo non prohibebas, verum etiam approbabas: adsentatio, quae non modo amico, sed ne libero quidem digna est.—With ita or tam, not so very, not particularly: simulacra non ita antiqua: non ita diu.— With fere, scarcely, hardly: non fere quisquam. —With si, not even if: iniussu tuo numquam pugnaverim, non si certam victoriam videam, L.: non si Opimium defendisti, idcirco, etc.—Much less: vix mehercule servis hoc eum suis, non vobis probaturum arbitrarer.—In a question expecting an affirmative answer: quid haec amentia significat? non vim? non scelus? non latrocinium?—In commands and wishes, for ne(poet.): non sint sine lege capilli, O.: Non Teucros agat in Rutulos, V.: non sit, qui tollere curet, H.—In an answer, no: aut etiam aut non respondere: exhereditavitne (pater filium)? Non.
nōn nēmō, nōn nihil (2) see nēmō, nihil.
-
…fore dicto audientes neque signa laturi dicantur, nihil se ea re commoveri scire enim, quibuscumque exercitus dicto audiens non fuerit, aut male re gesta fortunam defuisse aut aliquo facinore comperto avaritiam esse convictam. Suam innocentiam perpetua vita…
Julius Caesar, Gallic War
-
…armis despoliaret. Sibi omnes fere finitimos esse inimicos ac suae virtuti invidere ; a quibus se defendere traditis armis non possent. Sibi praestare, si in eum casum deducerentur, quamvis fortunam a populo Romano pati quam ab his…
Julius Caesar, Gallic War
-
…viderunt, nova atque inusitata specie commoti legatos ad Caesarem de pace miserunt, qui ad hunc modum locuti, non se existimare Romanos sine ope divina bellum gerere, qui tantae altitudinis machinationes tanta celeritate promovere possent, se suaque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…perturbaret. Hic primum ortus est a tribunis militum, praefectis, reliquisque qui ex urbe amicitiae causa Caesarem secuti non magnum in re militari usum habebant quorum alius alia causa inlata, quam sibi ad proficiscendum necessariam esse diceret ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…vagina reconditum, quo ex senatus consulto confestim te interfectum esse, Catilina, convenit. vivis, et vivis non ad deponendam, sed ad confirmandam audaciam. cupio, patres conscripti, me esse clementem, cupio in tantis…
Cicero, in Catilinam
-
…. nunc intellego, si iste, quo intendit, in Manliana castra pervenerit, neminem tam stultum fore qui non videat coniurationem esse factam, neminem tam improbum qui non fateatur. hoc autem uno interfecto intellego hanc rei publicae…
Cicero, in Catilinam
-
…imperante facere quod iam tua sponte faciebas exire ex urbe iubet consul hostem. interrogas me, num in exsilium non iubeo, sed, si me consulis, suadeo. quid est enim, Catilina, quod te iam in…
Cicero, in Catilinam
-
…si soli pereant arbitrentur. Quintum genus est parricidarum, sicariorum, denique omnium facinerosorum. quos ego a Catilina non revoco ; nam neque ab eo divelli possunt et pereant sane in latrocinio, quoniam sunt ita multi ut eos…
Cicero, in Catilinam
-
…si id non fecissent, longe iis fraternum nomen populi Romani afuturum. Quod sibi Caesar denuntiaret se Haeduorum iniurias non neglecturum, neminem secum sine sua pernicie contendisse. Cum vellet, congrederetur intellecturum quid invicti Germani, exercitatissimi in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…in Manliana castra pervenerit, neminem tam stultum fore qui non videat coniurationem esse factam, neminem tam improbum qui non fateatur. hoc autem uno interfecto intellego hanc rei publicae pestem paulisper reprimi, non in perpetuum comprimi posse .…
Cicero, in Catilinam