obsequiosus
obsĕquĭōsus, a, um, adj. [obsequium],
- complying, complaisant, obsequious (anteclass.): alicui, Plaut. Capt. 2, 3, 58 (418).
obsequiōsus, a, um (obsequium), voll Nachgiebigkeit (Willfährigkeit), sehr nachgiebig od. willfährig, obsequiosus mihi semper fuisti, Plaut. capt. 418.
~us, obsequio plenus
utrique ~us exstitit et fidelis
per ‥ fidelem semper et solicitum ac ~um apprime nuncium
habitam [sc. gratiam ] servare voluntas / obsequiosa potest
habita consideracione ad servicia magna et ~a computantis facta in servicio regis
obsĕquĭōsus, (16) a, um (obsequium), plein de complaisance, de déférence : Pl. Capt. 418.