About Report a problem

Menu

obsisto

obsisto, to take place before, stand in the way

Could not find obsistens in Logeion dictionaries.

obsistens Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular of obsisto

See obsistens in Morpho

ob-sisto, stĭti, stĭtum, 3, v. n., to set, place, or post one's self before any thing (class.; syn.: adversor, repugno).
  • I In gen.: hic obsistam, ne, etc., will station myself, Plaut. Mil. 2, 3, 62 (333): alicui obviam, to plant one's self in another's way, id. Capt. 4, 2, 11 (791): obsistens obtestansque, Liv. 2, 10, 3: plures abeunti Volumnio obsistere, id. 10, 19.—
  • II In partic.
    • A To set one's self against; to oppose, resist, withstand: qui cum obsistere ac defendere conarentur, Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94: omnibus ejus consiliis, id. Cat. 3, 7, 17: dolori, id. Tusc. 2, 12, 28: odiis, id. Off. 2, 7, 23: vitiis, id. ib. 2, 10, 37: visis, to disapprove of, id. Fin. 3, 9, 31: opinionibus, id. Ac. 2 (Luc.), 34, 108. —With inf.: obstitit Oceanus in se simul atque in Herculem inquiri, opposes, forbids, Tac. G. 34.—With ne: Histiaeus Miletus ne res conficeretur obstitit, Nep. Milt. 3, 5: obstitisti, ne ex Italiā transire in Siciliam fugitivorum copiae possent, Cic. Verr. 2, 5, 2, § 5.—With quominus: quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, etc., Sen. Ben. 5, 5, 3.—Impers. pass.: magnitudine animi facile posset repugnari obsistique fortunae, Cic. Fin. 4, 7, 17.—
    • B obstĭ-tus, a, um, P. a.
      • 1 Over against, opposite: luna radios solis obstiti vel adversi usurpat, Ap. Deo Socr. p. 42.—
      • 2 Lit., opposing, inimical; hence, in augury, struck by lightning: obstitum Cloatius et Aelius Stilo esse aiunt violatum attactumque de caelo. Cincius quom qui deo deaeque obstiterit id est qui viderit, quod videri nefas esset, Paul. ex Fest. p. 193 Müll.: FVLGVRA ATQVE OBSTITA PIANTO, Cic. Leg. 2, 9, 21.

Saved

Recent