occentus
occentus, ūs, m. [occino],
- a singing, a cry (post-Aug.): soricum, Plin. 8, 57, 82, § 223: soricis, Val. Max. 1, 1, 5; Amm.16, 8, 2.
occentus, ūs, m. (occino, s. Prisc. 11, 35), das Pfeifen, soricis, Plin. 8, 223. Val. Max. 1, 1, 5. Amm. 16, 8, 2.
[mures ] illum solum dentibus, illum terribili quodam ~u persequebantur
occino ‥ unde hoc ~us, -us, i. cantus
occentŭs, ūs, m. (occino), cri de la souris : Plin. 8, 223.
occentus, ūs, m.: squittio (del topo).