olearius
olearius, of oil, for oil
ŏlĕārĭus, a, um, adj. [oleum],
- of or belonging to oil, oil- (class.): cella vinaria, olearia, Cato R. R. 3; Cic. Sen. 16, 56: dolia, Plin. 15, 8, 8, § 33: mercatores, Dig. 50, 4, 5.—
- II Subst.: ŏlĕārĭus, ii, m., an oilgrinder or oil-seller: in velabro olearii, Plaut. Capt. 3, 1, 29 (489): diligentes, Col. 12, 50, 13.
oleārius, a, um (oleum), zum Öle gehörig, Öl-, vasa, torcularia, molae, Varro: dolia, Plin.: cella, Cato u. Cic.: cos, der beim Wetzen mit Öl besprengt wird, Plin.: diffusor, der Ölverzapfer, Corp. inscr. Lat. 2, 1481. – subst., oleārius, iī, m., der Ölschläger, -händler, Plaut. capt. 489. Colum. 12, 50 (52), 13.
infusuria, ~ia vasa unde infundunt lucernas
sextarius ‥ qui et ipse nunc asse et bisse appenditur, i. xx unciis et ~ius, nunc duobus assibus et semisse, i. xxx, ut mellarius
xx unciae sextarium olei faciunt
lenticula, -e, i. vas ~ium
hoc ~ium, -ii, i. vas ubi oleum reponitur
ŏlĕārĭus, (12) a, um (oleum), relatif à lʼhuile, dʼhuile, à huile : cella olearia Cic. CM 56, cellier à lʼhuile : Plin. 15, 33 || subst. m. , fabricant, marchand dʼhuile : Pl. Capt. 489 ; Col. Rust. 12, 50, 13.
oleārius
adj.
- oleum, of oil, for oil: cella.