oppango
oppango (obp-), pēgi, pactum, 3, v. a. [ob-pango],
- to fasten or fix on, to affix (anteclass. and in post-Aug. prose): ubi savium oppegit, fugit, imprinted, Plaut. Curc. 1, 1, 60 (60): repagula, quae ... ex contrario oppanguntur, Paul. ex Fest. s. v. repagula, p. 281 Müll.
oppango, ere (ob u. pango), anschlagen, anheften, Fest. 281, 8. Vgl. oppingo.
See: oppangere
oppangō, (16) pēgī, pāctum, ĕre (ob, pango), tr., ficher devant ou contre : Pl. Curc. 60 ; Fest. 281, 8.