oppugnator
oppugnator, an assaulter, assailant
Could not find oppugnatorum in Logeion dictionaries.
oppugnatorum Noun: masculine genitive plural of oppugnator
oppugnatorum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural of oppugno
oppugnātor (obp-), ōris, m. [oppugno], an assaulter, attacker, assailant (class.).
- I Lit.: patriae, Cic. Phil. 12, 3, 8: oppugnatores, opp. obsessi, Tac. H. 3, 71.—
- II Trop.: meae salutis, Cic. Planc. 31, 76.
oppūgnātor, ōris, m. (oppugno), der Berenner, Bestürmer, Angreifer, als milit. t. t. u. bildl. im polit. Leben, hostis et oppugnator patriae Antonius, Cic.: Caulonis oppugnatores, Liv.: ignem tectis oppugnatores iniecerunt, Tac. – bildl., meae salutis non modo non oppugnator sed etiam defensor fuit, Cic. Planc. 76.
quem fidum tutorem honoris nostri esse credidimus, nunc ‥ obpugnatorem sentimus
oppugnātŏr, (13) ōris, m. (oppugno), celui qui attaque [une ville], assiégeant, assaillant : patriæ Cic. Phil. 12, 8, qui assaille sa patrie ; [fig.] Cic. Planc. 76.
oppūgnātor ōris, m
- oppugno, an assaulter, assailant: patriae: meae salutis.