orcinus
orcīnus (orcīvus), a, um (orcus), zum Totenreiche gehörig, Toten-, liberti, durch das Testament frei gewordene, ICt.: senatores orcivi, nach dem Tode Cäsars gleichs. durch dessen Testament in den Senat gekommene, Suet. Aug. 35, 1. – ➳ Naev. epigr. fr. b. Gell. 1, 24, 2 liest Hertz orchi (= orci).
precipitat plures dulcis fortuna reatus / et facit orcinos ejus mitis dominatus
non apud orcinos pietatis opus reperitur; / orci seva cohors nihil exercet nisi seva
~us, morte ad orcum missus
orcīnus, a, um (orcus), qui a trait à la mort : orcini senatores Suet. Aug. 53, ceux qui étaient entrés dans le sénat après la mort de César ; orcini liberti Ulp. Dig. 33, 8, 22, esclaves affranchis par testament.
*orcinus, a, um. adj. v. orcinianus.
— liberti 以遺書放之奴。Orcino traditus thesauro 死。Orcini senatores 于塞撒肋死後入議事廳之人。
Suggest a Translation
See an image
— liberti 以遺書放之奴。Orcino traditus thesauro 死。Orcini senatores 于塞撒肋死後入議事廳之人。
Suggest a Translation
See an image
Morte manumissus. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7641.