ossiculum
ossĭcŭlum, i, n. dim. [2. os],
- a small bone, ossicle (post-Aug.), Plin. 11, 37, 49, § 134; Gell. 6, 1, 10: MEA (al. OSSVCVLA), Inscr. Fabr. p. 420, n. 381.
ossiculum, ī, n. (Demin. v. 2. os), I) das Knöchlein, ossicula parva, Plin. 11, 134: tenuissima minutaque ossicula, Gell. 6, 1, 10: ossiculare medicamentum, quod facit ad omnia ossicula, Veget. mul. 6, 28, 6: Nbf. ossucula mea, Corp. inscr. Lat. 6, 24800. – II) übtr., der Kern, bes. der Dattelkern, Apic. 2, 52 (wo Form ossucla).
prius lassarentur ~a quam laudationis verbula(
os, ossis ‥ inde ‥ ~um ‥ i. parvum os
multa cura adhibita et ~is multis extractis
veniunt autem ei duo musculi ab additamentis sisaminis, idest quibusdam parvis ~is ad modum seminis sisami
a bane , os, ~um, ossillum
ossĭcŭlum, (16) ī, n. (os 2), petit os : Plin. 11, 134 ; Gell. 6, 1, 10.