ostrearius
ostrĕārĭus, a, um, adj. [ostrea],
- of or belonging to oysters, oyster- (post-Aug.): panis, oyster-bread, bread eaten with oysters, Plin. 18, 11, 27, § 105.—
- II Subst.: ostrĕā-rĭum, ii, n., an oyster-bed, Plin. 9, 51, 74, § 160: in Baiano locare, Macr. S. 2, 11.
ostreārius, a, um (ostrea), zu den Austern gehörig, panis, Brot, das die Alten zu den Austern zu essen pflegten, Plin. 18, 105. – subst., ostreārium, iī, n., die Austernbank, die die Alten künstlich anlegten, Plin. 9, 161. Macr. sat. 2, 11. § 3.
ostrea ‥ et hic ~ius ‥ qui piscem illum vendit
ostratus moritur par ostreareo, / mango magnatibus, eques equario
ostrĕārĭus, a, um (ostrea), qui va avec (qui accompagne) les huîtres : Plin. 18, 105.
Ostrea, costa cujusdam piscis, qui in ostrea latitat,... unde Ostrearius, qui piscem istum vendit vel capit. Et ostrum, purpura, quia Ostrearum sanguine tingitur, unde Ostreus, purpureus, Ostratus, purpuratus, et Ostrearius, qui facit purpuram, vel qui eam operatur, vel qui eam tingit.