ovanter
ŏvanter, adv., v. ovo fin.
ovanter, Adv. (ovo), frohlockend, Tert. adv. Valent. 28.
titulos liquidae nostrae conversationis ~er sequi ament et delectent
inclytus ille puer, cunctis subjectus ovanter, / jam quiddam majus meditatur tyro beatus
~er, gaudenter, lete, letanter
vere dabitur et si plus vellet illi ~ius daretur
tam gratanter tam ~er exceptus est
ad eos ‥ ~er accessit
ŏvantĕr (ovo), en exultant : Tert. Val. 28.
Propere et Ovanter occurrit.Statuta antiqua Canonicorum Regul. apud Raim. Duellium tom. 1. Miscell. pag. 87 :
....... Servite Deo sapienter, Atque timoroseque, decenter ad hæc et Ovanter.