pacticius
pactīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [paciscor],
- agreed upon, stipulated, Gell. 1, 25, 8.
pactīcius, a, um (paciscor), verabredet, cessatio pugnae, Gell. 1, 25, 8.
pactīcĭus, a, um (paciscor), convenu par un pacte : Gell. 1, 25, 8.