paniculus
pānĭcŭlus, i, m., v. panicula.
pāniculus, ī, m. (Demin. v. panus), I) ein Rohrbüschel (vgl. panicula no. II), pan. tectorius, ein R. auf dem Dache, Plaut. mil. 18. – II) eine Art Geschwulst, Plin. Val. 4. fol. 314 (b), 26 (wo jetzt panniculus).
Christus ‥ hujus ~i nostri poculique parvissimi non dedignatur angustias
panis ‥ inde hic ~us ‥ diminutivum [v. l. parvus panis ]
ipsi vendicabant, sc. de pane xxx panesculos
Brede , ‥ panis ‥ ~us
a lafe , hic panis, ~us
percipient ‥ omnes decimas frumenti ‥ pannicli, avene ‥
1 pānĭcŭlus, ī, m. (panus), chaume : Pl. *Mil. 18 ; Plin. 18, 53.
2 pānĭcŭlus, ī, m. (panis), petit pain : Gloss.
pānĭcŭlus, i (?), m.: stoppia, paglia Pl.