pariliter
părĭlĭter, adv., v. parilis fin.
pariliter, Adv. (parilis), gleichförmig, Charis. 214, 17.
parilis ‥ unde ~iter adverbium
diviserunt socam patris sui ‥ et equaliter et ~iter tenuerunt eam
bona ‥facies ‥ est ~iter dimensa
erat ‥ accepto divinitus hoc beneficio ~iter ipsa facies dimensa
frons lata, cetera facies ~iter disposita, eo excepto quod sinistri oculi palpebra dimissior erat
thesaurum suum inter se ~iter dividentes
conversum itaque et subversum tam hominem quam angelum diligit. sed aut ~iter aut dispariliter: si dispariliter, magis bonum, minus malum
videbam ‥ collectos ‥ criminum parilitate ‥ ~iter estuare et ejulare sub penarum cumulis
părĭlĭtĕr (parilis), semblablement : Char. 214, 17.