pausea
pausĕa (pōsĕa or pōsĭa and pau-sĭa), ae, f.,
- a kind of olive, which yielded an excellent oil, Cato R. R. 6; 7; Varr. R. R. 1, 24; 1, 60; Col. 5, 8, 4; 12, 47, 1; Plin. 15, 3, 4, § 13; cf. Serv. Verg. G. 2, 86.
pausea (pausia) u. pōsea (pōsia), ae, f., mit und ohne oliva, eine sehr fleischige Art Oliven, die im unreifen Zustande am besten zu grünem Öle u. zum Einmachen gebraucht wurde, Form pausea, Varro r. r. 1, 60 (cod. P puseas). Colum. 12, 49, 1 u. 50, 1: Form pausia, Verg. georg. 2, 86. Colum. 5. 8, 3 Schn. (cod. P posea) u. arb. 17, 3. Pallad. 3, 18, 4. Isid. orig. 17, 7, 23: Form posea, Cato r. r. 6, 1 K., aber 7, 4 K. ›posias‹ Varro r. r. 1, 24, 1: vulg. possia, Schol. Bern. Verg. georg. 2, 86 (wo jetzt rossia).
pausĕa (14) (pōs-), et -sĭa, æ, f. , sorte dʼolive : Cato Agr. 6 ; 7 ; Varro R. 1, 24 ; Col. Rust. 5, 8 ; Plin. 15, 13.
Pavia, a pauco, vel pausia quoddam genus olivæ, quam corrupte rustici Pauseam vocant, viridi oleo et suavi : sic dicta quod paviatur, i. tundatur.