pecualis
pĕcŭālis, e, adj. [pecu],
- of or belonging to cattle (late Lat.): animal pecuale, Sedul. 1, 146.
pecuālis, e (pecu), zum Viehe gehörig, animal, ein Vieh, Sedul. carm. pasch. 1, 162 H.
si ‥ grande nimis peccatum coram Domino commisere pueri qui ~ium victimarum carnes indigne tractabant
vulgo ‥ probatica ~is piscina fertur appellata quod in ea sacerdotes hostias lavare consueverint
illum prodebat hominibus ~is [] diligentia : †peculialis Ciren. I 311
ut nos ‥ non ~is petulantie vilitas asinis equiparet
sagittarius in formam humanam anterius erigitur, posterius in ~em submittitur
eorumdem redeuncium pedum calciatorum, quos elemosina sua jam ~i pelle vestiit
bene ergo illi ~is creatura parebat
non rationalis sed magis bellua ~is est effectus
pĕcŭālis, e (pecu), de bétail : animal pecuale Sedul. Carm. pasch. 1, 162, une bête de somme.
Miserabile corpus circumplexus, asino superposuit, et iter prævius ire cœpit sperans ex vestigio Pecualem sellarium ex more subsequi.