penite
penite, profoundly
pĕnĭtē, adv., v. 1. penitus fin. A.
penitē, Adv. (penitus), inwendig, innerlich, Catull. 61, 178.
pĕnĭtē, (16) Catul. 61, 178, c. penitus.
penitē
adv.
- penitus, profoundly, Ct.