peracutus
peracutus, very clear, penetrating
pĕr-ăcūtus, a, um, adj., very sharp.
- I Lit.: falx, Mart. 3, 24, 5 (dub.).—
- B Transf., of sound, very clear or penetrating: vox, Cic. Brut. 68, 241.—
- II Trop., very keen, very acute, very penetrating: cum peracutus esset ad excogitandum, Cic. Brut. 39, 145: oratio, id. ib. 76, 264; id. Verr. 2, 2, 44, § 108.—Adv.: pĕrăcūtē, very sharply, very acutely, with great keenness: moveri, Cic. Ac. 1, 9, 35: peracute querebare, quod, etc., id. Fam. 3, 7, 2: reperisse, App. Mag. 34.
per-acūtus, a, um, sehr scharf, I) übtr., vom Tone, sehr durchdringend, sehr hell, vox, Cic. Brut. 241. – II) bildl., sehr scharfsinnig, qui peracutus esset ad excogitandum, Cic. – übtr., oratio, Cic. – ➳ Mart. 3, 24, 5 Schneidewin et acutā falce.
volens descendere de alto, cecidit super veru ferreum calidum ~um, prout mater sua superius deposuit
testa ‥ capitis ita fuit gladio vorante decisa, quasi videretur foramen illud novaculi ~i verbere vel precisionis secamine abrasa
~a febre vexabatur
pĕrăcūtus, (14) a, um, très pointu : Mart. 3, 24, 5 || [fig.] très aigu, très perçant [en parl. de la voix] : Cic. Br. 241 || fort ingénieux : Cic. Br. 145 || très subtil : Cic. Br. 264.
- 1. zeer scherp(zinnig) [oratio];
- 2. (v. klanken) doordringend, zeer schel [vox].
per-acūtus
adj.,
- very clear, penetrating: vox. —Fig., very acute, very penetrating: homo: oratio.