perditus
perditus, lost, hopeless, desperate, ruined, past recovery
Could not find perditissime in Logeion dictionaries.
perditissime Adverb: superlative, Adjective: masculine vocative singular superlative, Adjective: neuter vocative singular superlative of perditus
- 1. verloren, vernietigd; ➤ homo aere alieno ~ bankroet;
- 2. wanhopig, ongelukkig, slecht [valetudo; res situatie]; ➤ sum ~; lacrimis ac maerore ~; rebus omnibus perditis;
- 3. (v. hartstochten en toestanden) mateloos, onmatig [amor; luxuria]; ➤ -i animi esse opgehitst, kwaad zijn;
- 4. verdorven, verlopen, gewetenloos [homines gespuis; adulescens; consilia]; ➤ omnium mortalium perditissimus (Cic.); nihil fieri potest miserius, nihil perditius, nihil foedius (Cic.).
壊。敗。無法者。— aere alieno 無從還債者。 Homo perditus 無法之徒。Perditum perdere 壊盡人。
Suggest a Translation
See an image
Quin imo diabolus Perditam illam solito amplius diversis torquere modis, eam discerpere, atque vexare cepit.
Apperdu, pro
Eperdu, qui a l'esprit troublé. Lit. remiss. ann. 1399. in Reg. 154. Chartoph. reg. ch. 694 :
Duquel cop fu tellement Apperdu le suppliant a icelle heure, comme s'il feust hors de son mémoire.
- P. of perdo, lost, hopeless, desperate, ruined, past recovery: puer: aere alieno: rebus omnibus perditis: valetudo: Quanto perditior quisque est, H.— Morally lost, abandoned, corrupt, profligate, flagitious, incorrigible: adulescens luxu, T.: homines: consilia: floribus austrum Perditus inmisi, in my folly, V.: nihil fieri potest perditius: omnium mortalium perditissimus: mores, Cu.
-
…iniquitate, luxuria, ignavia, temeritate, cum vitiis omnibus ; postremo copia cum egestate, bona ratio cum perdita, mens sana cum amentia, bona denique spes cum omnium rerum desperatione confligit. in eius modi certamine ac…
Cicero, in Catilinam
-
…implorare debetis ut, quam urbem pulcherrimam florentissimam potentissimamque esse voluerunt, hanc omnibus hostium copiis terra marique superatis a perditissimorum civium nefario scelere defendant. rem publicam, Quirites, vitamque…
Cicero, in Catilinam
-
…, fortuna servavit. numquam tu non modo otium sed ne bellum quidem nisi nefarium concupisti. nactus es ex perditis atque ab omni non modo fortuna verum etiam spe derelictis conflatam improborum manum. hic tu qua laetitia perfruere ,…
Cicero, in Catilinam
-
…ganeo, quis nepos, quis adulter, quae mulier infamis, quis corruptor iuventutis, quis corruptus, quis perditus inveniri potest qui se cum Catilina non familiarissime vixisse fateatur quae caedes per hosce annos sine illo facta est ,…
Cicero, in Catilinam
-
…cum amentia, cum scelere certandum est. huic ego me bello ducem profiteor, Quirites ; suscipio inimicitias hominum perditorum ; quae sanari poterunt quacumque ratione sanabo, quae resecanda erunt non patiar ad perniciem civitatis manere. proinde aut…
Cicero, in Catilinam
-
…autem servire meae laudi et gloriae mavis, egredere cum importuna sceleratorum manu, confer te ad Manlium, concita perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum, exsulta impio latrocinio, ut a me non eiectus…
Cicero, in Catilinam
-
…detuli. quo cum Catilina venisset, quis eum senator appellavit, quis salutavit, quis denique ita aspexit ut perditum civem ac non potius ut importunissimum hostem quin etiam principes eius ordinis partem illam subselliorum ad quam ille accesserat nudam…
Cicero, in Catilinam
-
…est enim, Catilina, quod te iam in hac urbe delectare possit in qua nemo est extra istam coniurationem perditorum hominum qui te non metuat, nemo qui non oderit. quae nota domesticae turpitudinis non inusta vitae tuae est…
Cicero, in Catilinam
-
…impellendo verum etiam adiuvando pollicebatur. nunc vero quam subito non solum ex urbe verum etiam ex agris ingentem numerum perditorum hominum conlegerat nemo non modo Romae sed ne ullo quidem in angulo totius Italiae oppressus aere alieno fuit quem non…
Cicero, in Catilinam
-
…oportuit certa de causa nondum adducor ut faciam. tum denique interficiere, cum iam nemo tam improbus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit qui id non iure factum esse fateatur. quam diu quisquam erit qui te…
Cicero, in Catilinam