perplexabilis
perplexābĭlis, e, adj. [perplexor],
- perplexing: verbum, obscure, ambiguous, Plaut. As. 4, 1, 47 (792); cf.: quod aliud audiatur, aliud sentiatur, Non. 151, 31.—Adv.: perplexābĭlĭter, in a perplexing manner, perplexingly: perplexabiliter earum hodie perpavefaciam pectora, Plaut. Stich. 1, 2, 28 (85).
perplexābilis, e (perplexor), verwirrend, verbum, dunkel, unverständlich, zweideutig, Plaut. asin. 792.
perplexābilis, (16) e, embrouillé, entortillé, embarrassé : Pl. As. 792.