perspiro
per-spīro, āre, v. n.
- To breathe everywhere, Cato R. R. 157.—
- II To blow constantly: venti perspirantes, Plin. 2, 45, 45, § 116.
per-spīro, āre, I) überall atmen, Cato r. r. 157, 7. – II) beständig wehen, ventus perspirans, Plin. 2, 116.
perspīrō, (16) āre, intr., ¶ 1 souffler constamment : venti perspirantes Plin. 2, 116, vents persistants ¶ 2 respirer partout : Cato Agr. 157, 7.