pineatus

pineatus [CL pinea+-atus] , shaped like a pine-cone, conical. hominem silvestrem ‥ comprehenderent; ‥ capillos ‥ habebat sed in superficie ‥ demoliti videbantur, barba vero prolixa erat et ~a Coggesh. Chr. f. 88; faciunt non verum sedimen, non junctum, non ~um nec humorem perdominantem Gilb. VI 269. 1; in duobus [cordis] ventriculis et parte ~a extrinsecus‥. item formam habet ad modum pinee, aliquantulum rotondam Ps.-Ric. Anat. 42; 1295 cum pede cochleato et ‥ ~o (v. cochleatus); caput pinetum significat inverecundum J. Foxton Cosm. 34 d. 1.