pirgus
Pirgius, Via regia. Charta Alexandri Leodic. Episc. ann. 1131. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 710 :
In his locis et vicis præscriptis possidet ecclesia bannum et justitiam, impetum et burinam, ictus et sanguinem, rupturam et Pirgum regium, fora, telonea, etc.Vide Pergus.
Transeundo fluvium, qui dicitur Vidulus, ad Pirgum, qui vocatur Marlois, usque ad territorium de Scon.
Videlicet castella, rochas, Pirgos, et omnes fortitudines, etc.Est etiam
Pyrgus, turricula, sive fritillus, ex quo tesseræ mittebantur in tabulam, apud Sidonium lib. 3. Epist. 3. lib. 5. Epist. 17. lib. 8. Epist. 12.
Itaque cum Evangeliis in Ambonem venerabilis Levita Petrus ascendens, mox ut Gregorianæ sanctitati testimonium præbuit, inter verba veræ confessionis spiritum efflavit, et adolore mortis extraneus juxta Pyrgi basim... meruit sepeliri.Diarium Italic.
Servus tuus Agnellus episcopus hunc Pyrgum fecit.Quod ambo turris instar concinnatus erat,
Pyrgusdictus est.