placenta
placenta, a cake
plăcenta, ae, f., = πλακοῦς,
- a cake, Cato R. R. 76; Hor. Ep. 1, 10, 11; id. S. 2, 8, 24; Juv. 11, 59; Mart. 5, 39, 3; 6, 75, 1; 9, 91, 18.—For an offering, Vulg. Jer. 7, 18.
placenta, ae, f. (πλακοῦς), der Kuchen, Cato r. r. 76, 1 sqq. Hor. sat. 1, 10, 11 u. 2, 8, 24. Mart. 5, 39, 3. Iuven. 11, 60.
hec ~a,fouace , i.gastel
dederunt ‥ mihi ‥ unum panem conventualem et alium de secundo pane, liba, ~a de celario monachorum in festis majoribus
panis tria genera aposita sunt: azimus, hiffungia, ~a [gl.: ]simenel ,wastel
~e [gl.: ], et flamicie, et ignacie jacent ante fenestras aucionariorumsymeneus ,simenel
hec ~aflaon
~e sunt panes facti de pasta azima per quoddam artificium et dicuntur a placeo, -ces, G. et A.crampastes
pilam rubram ‥ Galliceun torteau , hoc est libum seu ~um, vocarunt, reique frumentarie copiam significare aiunt
multum fermenti vestra placenta tenet
ista precipue pitancia taliter ordinatur quod quociens de ~ibus debet procurari, ferculum ex illis unam et dimidiam debet continere
dominus habebit similiter qualibet seisona per annum viij placent’ pro j d., et viij brem’ pro j d., et j reiam pro j d.
sex ~e, vel sexdecim allecia frisca, vel unum magnum congrum, vel duo parva
plăcenta, (12) æ, f. (πλακοῦς), galette, gâteau : Cato Agr. 76 ; Hor. S. 1, 10, 11 || gâteau sacré : Mart. 5, 39, 3.
placenta ae, f
- , πλακοῦς, a cake, H., Iu.
Placenta
(πλακοῦς). A thin, flat cake of flour, mixed with cheese and honey. It was usually a large cake, so as to be cut up for a number of persons (Cato , R. R. 76; Epist. i. 10, 11). See pistor; scriblita.