poplicus
poplĭcus, a, um, v. publicus.
poplicus, a, um, s. pūblicus.
poplĭcus, a, um, arch. pour publicus : Inscr.
Nullus judex Poplicus ad causas audiendum, etc. in Charta Childeberti III. ann. 695. apud Felibian. Hist. Sandionys. pag.