postulator
Could not find postulatorum in Logeion dictionaries.
postulatorum Noun: masculine genitive plural of postulator
postulatorum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural of postulo
postulatorum Noun: neuter genitive plural of postulatum
postŭlātor, ōris, m. [postulo],
- a claimant, esp. a plaintiff (post-Aug.): postulatoribus per libellos respondere, Suet. Ner. 14.
pōstulātor, ōris, m. (postulo), der Gesuchsteller, vor Gericht, der Kläger, postulatoribus per libellos respondere, Suet. Ner. 15, 1.
his tamen nominibus, ~or, ‘~interpellator’, ‘~advocatus’, supponitur persona
nubes penetrat suo fervore ‥ supernos delectat suo fragore ‥ optata impetrat suo ~ore
postŭlātŏr, (16) ōris, m. (postulo), celui qui réclame justice, plaignant : Suet. Nero 15.