practizare

practizare [ML, cf. practicus, -ίζειν], ~isare , to practise, perform, observe. b (med., absol.) to practise as doctor or sim. pro privilegio noviter adquisito, necdum approbato vel ~isato G. S. Alb. III 433; Christiani principes ~izaverunt illam sentenciam Wycl. Decl. 359; utinam ista doctrina foret hodie ~izata Id. Chr. & Antichr. 668; qui plus ~izant tamquam instrumenta diaboli ut seducant ‥ Id. Versut. 102; ~izata ‥ fuit hec lex eodem tempore Wals. YN 391; hanc ‥ perfidiam in Sarum dioecesi ~izarunt Ib. 359; ipse hoc fecit ad Paulum et ad apostolos ‥ quod nunquam apostoli ~izarunt Netter DAF I 336B.  b practizans temere D. Bec. 1798 (v. practicus 2); a1350 in medicina ‥ publice ~izare StatOx 41; 1400 multi laici et illiterati puplice ~izantes in ‥ facultate medicine StatOx 191; multi laici et illiterati ~isantes publice in predicta facultate Ib.; 1462 licentiatus ‥ ad ~izandum in arte chirurgie MunAcOx 694.