praeceptivus
Could not find praeceptivam in Logeion dictionaries.
praeceptivam Adjective: feminine accusative singular of praeceptivus
praeceptīvus, a, um, adj. [praecipio],
- preceptive, didactic (post-Aug.): pars philosophiae, quam Graeci παραινετικήν vocant, nos praeceptivam dicimus, Sen. Ep. 95, 1: portemus praeceptivo modo dicens, in the preceptive, hortatory mode, Tert. Res. Carn. 49; Ambros. Vid. 12, 73; id. in Luc. 6, 90.—Hence, adv.: praeceptīvē, preceptively, didactically (eccl. Lat.): portemus inquit, non portabimus, praeceptive, non promissive, Tert. adv. Marc. 5, 10.
praeceptīvus, a, um (praecipio), vorschriftlich, vorschreibend (als Übersetzung von παραινετικός), Sen. ep. 95, 1. Tert. de res. carn. 49. Ambros. de vid. 12. § 73; in Luc. 6. § 90. Isid. orig. 2, 21, 22.
præceptīvus, (15) a, um (præcipio), qui enseigne, didactique : Sen. Ep. 95, 1 ; Tert. Res. 49.